Παρασκευή 27 Οκτωβρίου, γύρω στις 20.00 είχα την ανάγκη να επισκεφθώ το κοντινό σούπερ μάρκετ του Σκλαβενίτη στην Ανθούπολη. Προσπαθώ πάντα να αποφεύγω τον πολύ κόσμο για διάφορους λόγους, ωστόσο την Παρασκευή δεν το υπολόγισα σωστά αυτό. Η επόμενη ήταν επίσημη αργία. Το σκέφθηκα αφού μπήκα μέσα και κατάλαβα μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα τι επικρατεί.
Ένας χαμός… Ουρές μεγάλες στα ταμεία. Μπροστά στα ράφια οχλαγωγία για το τι θα διαλέξει ο καθένας. Έξι χρόνια που μένω στο Περιστέρι δεν το είχα ξαναβιώσει αυτό. Αφού γέμισα το καλαθάκι μου, φτάνω κοντά στο ταμείο που διάλεξα, περίμενα τη σειρά μου φυσικά. Ξαφνικά και ενώ περίμενα αμέριμνος να γίνω ο επόμενος που θα βγάλει τα πράγματα από το καλάθι διακρίνω μια ανησυχία στις υπαλλήλους των ταμείων. Τα pos είχαν μπλοκάρει. Μας ανακοινώνεται η βλάβη από τις κοπέλες. Δυστυχώς οι συναλλαγές με κάρτες ήταν ανέφικτες. Η υπεύθυνη βάρδιας των ταμείων επικοινωνούσε με την Singular που ήταν η εταιρία λογισμικού των συστημάτων.
Τα λεπτά περνούσαν, δυστυχώς το πρόβλημα δεν λυνεται. Δόθηκε προτεραιότητα σε όσους διέθεταν μετρητά, προκειμένου να εξυπηρετηθούν κάποιοι και να αποχωρήσουν διότι κόσμος συνέχισε να μπαίνει και το πρόβλημα γινόταν πιο έντονο. Αρκετοί άρχισαν την γκρίνια. Δυστυχώς οι περισσότεροι είχαν κάρτα μαζί τους για να πληρώσουν τα ψώνια τους και όχι μετρητά. Μέσα σε λίγα λεπτά δόθηκε εντολή να εξυπηρετηθούν όλοι και όσοι διέθεταν κάρτα να αφήσουν απλά το ονοματεπώνυμό τους και τον τηλεφωνικό τους αριθμό.
Η κίνηση αυτή με συγκίνησε. Η εταιρία ΣΚΛΑΒΕΝΙΤΗΣ παραμένει από τις πιο κερδοφόρες στη χώρα μας, πρόκειται για έναν επιχειρηματικό κολοσσό. Τα μέλη της μεγάλης αυτής αυτοκρατορίας αποφεύγουν πολύ τις δημόσιες εμφανίσεις. Δεν διαφημίζουν την εταιρία τους πουθενά, δεν κάνουν δημόσιες σχέσεις, δεν εμφανίζονται, σέβονται τους εργαζομένους τους. Το τελευταίο μου το έχουν αναφέρει πολλοί εργαζόμενοι και όχι εν ώρα εργασίας, αλλά… έξω. Τυχαίο; Είναι πολλά τα παραδείγματα που σκέφτομαι. Οι ανώτεροι στέκονται δίπλα στο προσωπικό με ανθρώπινο τρόπο. Την περίοδο του Covid η εταιρία «ΣΚΛΑΒΕΝΙΤΗΣ» αρνήθηκε να ανοίγει τις Κυριακές, όπως έπραξαν άλλες μεγάλες αλυσίδες σούπερ μάρκετ, κατόπιν ειδικών συνθηκών απόφαση, δινόταν αυτή η δυνατότητα από την Ελληνική Κυβέρνηση.
Την Παρασκευή έγινε αυτό που περιέγραψα πιο πάνω. Σίγουρα κάποιοι την επόμενη εβδομάδα δε θα γυρίσουν να πληρώσουν όσα πήραν. Αυτό όμως δεν έχει σχέση με την απόφαση της εταιρίας να επιστρέψει στον κόσμο να περάσει την αργία με τα είδη πρώτης ανάγκης , χωρίς στην ουσία να τον δεσμεύει να πληρώσει εκείνη τη στιγμή (αλλά και χωρίς νομικά να τον δεσμεύει να πληρώσει οπωσδήποτε έπειτα από μέρες). Πίστεψα ότι ακόμα έχει απομείνει η ανθρωπιά στον κόσμο μας – μπορεί να την έχουν πλέον λίγοι αλλά ευτυχώς ακόμα είναι ζωντανή – σε μια εποχή βαρβαρότητας και καταδυνάστευσης όλων των αξιών μας.
Υ.Γ.: Δε γράφω καλά λόγια επειδή θέλω να δουλέψω σε κάποιο σούπερ μάρκετ της εταιρίας, δεν κάνω για αυτό το επάγγελμα.
