Ο Ζακυνθινός ποιητής με το ψευδώνυμο «Καστρινός» που έχει αφήσει αποχή στα τοπικά μέσα του νησιού για την ευστοχία των δημιουργημάτων του δεν άφησε ασχολίαστο – με τον δικό του ξεχωριστό τρόπο – τον ξαφνικό θάνατο του δημοσιογράφου Γιώργου Γκόγκου.
Συγκεκριμένα αναφέρει:
Καλό ταξίδι Γκόγκο.
Πόσο ν’ αντέξει μία καρδιά πίκρες και στεναχώρια,
θ’άθελα ν’άμουνα Θεός να σώζω άν εμπόρια .
Να διορθώνω τ’ άδικα πού’χει η ζωή ετούτη και νά’δειχνα στον άνθρωπο,
σ’αυτήν ποία είναι τα πλούτη.
Δέν είναι ο πλούτος τα χρυσά και τα λεφτά που λένε,
αυτά είναι του διάβολου κι’ολόκληρο σε καίνε.
Ο πλούτος βρίσκεται αλλού, κι έτσι να μήν περάσει,
ν’ άναι συνέχεια μες το νού μά .. τό’χουμε ξεχάσει.
Πολλοί το διδαχτήκαμε μα λίγοι το κρατάμε,
κλαίνε σπαράζουνε καρδιές στο τέλος κεί που πάμε.
Κλαίνε σπαράζουνε καρδιές πενθεί όλο το νησί μας,
έφυγε ο Γκόγκος ξαφνικά και η ζωή η μισή μας.
Ένας καλός, ένας χρυσός και πλούσιος στήν καρδιά του,
άφησε στίγμα και εποχή η ανθρώπινη ευωδιά του.
Ο Γιώργος το καλό παιδί που δε θα βρεί ο Χειμώνας,
π’όλη η ζωή του ως εδώ, καλή καρδιά και αγώνας.
Ο απλός ο ασυμβίβαστος, ο αγαπητός σε όλους,
τί.. ποιός.. γιά τον καθένανε τσου ήξερε τσου ρόλους.
Δίκαιος και ο λόγος του κι η κάθε εμμονή του,
μα πάλι δεν ακούστηκε και σήμερα η φωνή του.
Απώλεια γιά τη Ζάκυνθο μεγάλη και είναι κρίμα,
θρηνεί ένα νέο άνθρωπο ακόμα ένα θύμα.
Υπάρχει μέσα μας κενό και δίπλα μας και πέρα
και αύριο απ’το Γκόγκο μας δεν θ’άχει καλημέρα.
Δεν το πιστεύουμε.. κανείς, ούτε και σύ κοντέσα,
να σβήνει ένας άνθρωπος απ’τη ζωή μας μέσα.
Η Ζάκυνθος σε αναζητεί από χθές φίλε μου Γιώργο,
δεν άκουσε ούτε φωνή.. ούτε ένα σου λόγο.
Βουβό και το ραδιόφωνο η εκπομπή σου απούσα,
αυτή που αλήθειες έλεγε και εγώ που αγαπούσα.
Ένα μικρό αφιέρωμα να σε τιμήσω κάνω,
αφού νωρίς μας έφυγες Γκόγκο μου γιά εκεί πάνω.
Αιωνία η μνήμη ξεστομούν οι πλούσιοι και οι φτωχοί σου
κι εκεί μες τ’άνθη του ουρανού ν’αναπαυτεί η ψυχή σου.!!!
