Το τραγικό δυστύχημα στα Τέμπη που οδήγησε στο θάνατο 56 νέους ανθρώπους σόκαρε την και εξόργισε την Ελληνική κοινωνία, ίσως όσο ποτέ άλλοτε. Ο τρόπος που έγινε η σύγκρουση των δύο βαγονιών που κινούνταν στην ίδια γραφή με αντίθετη κατεύθυνση «ξεγύμνωσε» την ευθύνη και την προκλητικότητα της τωρινής Κυβέρνησης, αλλά και των προηγούμενων. Δεν ήταν παράλειψη ή αμέλεια. Δεν ήταν λάθος. Διότι αν ήταν λάθος θα υπήρχε και δεύτερος υπάλληλος να το διορθώσει.
Θα υπήρχε η κατάλληλη υποδομή για να αποτραπεί. Δεν υπήρχε ωστόσο τίποτα παρά τις όποιες προειδοποιήσεις από ανώτατα στελέχη της ΤΡΑΝΟΣΕ. Ήταν κρατική δολοφονία. Δυο βδομάδες πριν ο πρώην Υπουργός Μεταφορών Κων. Καραμανλής στο Ελληνικό Κοινοβούλιο έλεγε αυτολεξί «διασφαλίζουμε την ασφάλεια των επιβατών». Λίγες μέρες έπειτα σκοτώνονται 56 άνθρωποι. Τους ωθεί το κράτος σε αυτό. Οι καθησυχαστικές δηλώσεις Καραμανλή, η ασχετοσύνη της Κυβέρνησης για το θέμα.
Στις 15 Φεβρουαρίου, η Ευρωπαική Επιτροπή της Κομισιόν παρέπεμψε τη χώρα μας στο ευρωδικαστήριο. Δεν εκπλήρωσε τις υποχρεώσεις αναφορικά με τη δημιουργία ενιαίου ευρωπαϊκού σιδηροδρομικού χώρου. Από τα σιχαματα της τηλεόρασης και του ραδιοφώνου που το μόνο που κάνουν είναι να παίζουν με τον πόνο των οικογενειών για να εξασφαλίσουν διαφημιστικά κονδύλια μην περιμένετε να το ακούσετε ποτέ. Προειδοποιήσεις είχαν από παντού. Από τους υπαλλήλους, τους προϊσταμένους, από την Ευρώπη. Τι έκαναν ; Έβγαιναν στη Βουλή και έλεγαν ότι προασπίζουν την ασφάλεια των επιβατών. Δεν αδιαφόρησαν. Έστειλαν στο θάνατο αθώους ανθρώπους στο βωμό του πολιτικοοικονομικού τους συμφέροντος.
